- Выява жыцця
- Гелиофизические фактары
- Пытанні асабістай гігіены
- Узаемаадносіны людзей
- Асновы рэабілітацыі
- Асновы лячэбнага сілкавання
- Медыцынская этыка
- Нормы деонтологии
- Прынцыпы паводзін
- Практыка аховы здароўя
- Асновы этыкі
- Этычныя прынцыпы
- Маральная развітасць
- Прафесійная медычная дзейнасць
- Гуманнае стаўленне
- Адносіны лекара
- Паводзіны лекара
- Пачуццё абавязку
- Выкананне абавязку лекарам
- Асоба
- Давер да лекара
- Пераадоленне перашкод
- Адмысловы падыход
- Гуманнасць да людзей
- Рысы характару
- Пачуццё сумлення
- Спагада выклікае давер
- Адмоўныя рысы характару
- Недахоп сціпласці
- Удзел у лёсе
- Культура лекара
Гуманістычная скіраванасць
Этычныя прынцыпы, сфармуляваныя Гіпакратам, атрымалі наступнае развіццё ў працах антычных лекараў А. Цельса, К. Галепа і інш.
Велізарны ўплыў на развіццё медыцынскай этыкі аказалі лекары Ўсходу (Ибн Сипа, Абу Фараджа і інш.). Характэрна, што яшчэ ў старажытныя часы праблема стаўлення лекара да хворага разглядалася ў плане іх супрацоўніцтва і паразуменні.
У Расеі вельмі шмат для прапаганды гуманнай скіраванасці медычнай дзейнасці зрабілі перадавыя рускія навуковыя: З.Г. Зыбелин, Д.З. Самойлавіч, М.Я. Мудров, І.Е. Дядьковский, СП. Боткин, земскія лекары. Асоба варта адзначыць "Слова аб набожнасці і маральных якасцях Гиппократова лекара", "Слова аб спосабе вучыць і вучыцца медыцыне практычнай" М.Я. Мудрова і творы Н.І. Пирогова, уяўлялыя сабой "сплаў" каханні да сваёй справы, высокага прафесіяналізму і клопаты аб хворым чалавеку. Усеагульную вядомасць атрымаў "святы доктар" Ф.П. Гааз, дэвізам якога было "Спяшаецеся рабіць дабро!".
Гуманістычная скіраванасць дзейнасці рускіх медыкаў рознабакова апісаная ў творах пісьменнікаў-лекараў А.П. Чэхава, У.У. Вересаева і інш.
Мараль з'яўляецца адной з найстаражытных формаў сацыяльнай рэгуляцыі паводзін людзей і чалавечых узаемаадносін. Асноўныя нормы маралі чалавек засвойвае падчас выхаванняў і прытрымліванне ім успрымае як свой абавязак. Гегель пісаў: "Калі чалавек здзяйсняе той або іншы маральны ўчынак, то гэтым ён яшчэ не дабрадзейны; ён дабрадзейны толькі ў тым выпадку, калі гэты спосаб паводзін з'яўляецца сталай рысай яго характару".
