Osoba chorego

Ze nie chory, to dla lekarza nie tylko nowa, niepowtarzalna w detalach choroba, ale i szczegolna osoba. Ktora gama temperamentow, charakterow; u kazdego swoja ladownia rozsadku. I lekarz musi miec do kazdego szczegolne podejscie. W tym stosunku sa nader wspolbrzmiace slowa K.S, Stanislaws'kogo: «...Cadrnu przy pelnym i wspolczujacym wam widowni toz, ze spiewac w pomieszczeniu z dobra akustyka. Widz stwarza, ze tak powiem, duchowa akustyke. On postrzega od nas i, dokladnie rezonator, wraca nam swoje zywe ludzkie odczucia».

Lekarzowi bardzo powaznie znac owe reakcje osoby chorego, ktore formuja sie podczas choroby. Dlatego lekarze powinni byc dobrymi psychologami i psychoterapeutami. Nie ma watpliwosci, ze choroba wplywa pewna miara na psychike chorych. Kazdy chory ma swoja psychologie, swoj stosunek do owych, ze otaczaja, sobie i swojej chorobie. Nie przypadkowo akademik Zolnierzy sil pokojowych jakos powiedzial, ze przeciez nie «ma duzych egoistow, czym chory...». Wiec, jesli psychiczne czynniki maja takie duze znaczenie w leczniczej dzialalnosci, to trzeba zajmowac sie i metodami ich poznania. Jak mowil G.A. Zahar'in: «...adr? musi zdjac psychologiczna podobizne chorego».

Nadajac waznosci duze stanowi ukladu nerwowego i psychiki w oporze chorobotworczym zachowaniom, nalezy troskliwie stosowac do chorych. Poleca sie nie powodowac uraz i nie przestraszac chorych, uspokajac podniecony uklad nerwowy i podporzadkowywac chorego swojemu psychoterapeutycznemu wplywowi.

mesothelioma-packet
Name:
Address:
City, State, Zip:
Country:
Phone Number:
Email:
Diagnosis:
Comments:
terms of use