- Sposob zycia
- Heliofizyka czynniki
- Pytania osobistej higieny
- Stosunki ludzi
- Podstawy rehabilitacji
- Podstawy leczniczego odzywiania
- Medyczna etyka
- Normy деонтологии
- Zasady zachowania
- Praktyka lecznictwa
- Podstawy etyki
- Etyczne zasady
- Etyczna zaawansowana
- Fachowa lekarska dzialalnosc
- Humanitarny stosunek
- Stosunki lekarza
- Zachowanie lekarza
- Uczucie obowiazku
- Wykonanie obowiazku lekarzem
- Osoba
- Zaufanie do lekarza
- Przezwyciezenie przeszkod
- Szczegolne podejscie
- Humanitarnosc do ludzi
- Linie usposobienia
- Odczucie sumienia
- Kondolencja wywoluje zaufanie
- Negatywne cechy charakteru
- Usterka skromnosci
- Uczestnictwo w losie
- Kultura lekarza
Socjalne doktryny
Zasady zachowania lekarza wyciekaja z natury jego humanitarnej dzialalnosci. Dlatego jest niedopuszczalny biurokratyzm, formalny bezduszny stosunek do chorego czlowieka (inwalidzie).
Glowne zasady, ze reglamentuja moralne oblicze lekarza, formowaly sie w ciagu stulec. Juz w indyjskiej kodyfikacji Many «Wedy» dokladnie sa przelane reguly zachowanie lekarza, ze rozumie sie jak etyczne normy.
Na antycznym swiecie medyczne przeswiadczenia, z reguly, byly bezposrednio zwiazane z filozoficznymi, etycznymi i socjalnymi doktrynami. Wybitna rola w wyznaczeniu glownych problemow medycyny jak pajaki i jak etycznej dzialalnosci nalezy tworcy naukowej medycyny Hipokratesowi. Bezposredni stosunek do problemow medycznej деонтологии maja rozdzialy zbioru Hipokratesa «Kljatwa», «Prawo», «O lekarza», «O sprzyjajace zachowanie». Tu Hipokrates sformulowal szereg деонтешогических norm. Obowiazki lekarza w stosunku do chorego Hipokrates sformulowal w slynnej «Przysiedze»: «Czysto i niewinnie bede przeprowadzac swoje zycie i swoja sztuke... Do ktorego by domu nie wszedl, pojde tam dla korzysci chorego, bedac daleki od owego, ze calego zamierza, niesprawiedliwego i fatalnego... Co by nie zobaczylem albo nie uslyszalem stosunkowo zycia ludzki z owego, ze nie trzeba kiedykolwiek rozglaszac, zamilcze o owe, uwazajac za tajemnice podobne rzeczy...».
W sredniowiecznej medycynie lekarzom rowniez nie byly cudze normy medycznej деонтологии. Na przyklad, oni wylozyli sie w «Salerns'kom kodeksie zdrowia» i w «Kanonie lekarskiej nauce» i «Etyce» Ibn Sepy.
W epoke Odrodzenia otrzymaly uznanie humanitarne testamenty duzych antycznych medykow.

