- Sposob zycia
- Heliofizyka czynniki
- Pytania osobistej higieny
- Stosunki ludzi
- Podstawy rehabilitacji
- Podstawy leczniczego odzywiania
- Medyczna etyka
- Normy деонтологии
- Zasady zachowania
- Praktyka lecznictwa
- Podstawy etyki
- Etyczne zasady
- Etyczna zaawansowana
- Fachowa lekarska dzialalnosc
- Humanitarny stosunek
- Stosunki lekarza
- Zachowanie lekarza
- Uczucie obowiazku
- Wykonanie obowiazku lekarzem
- Osoba
- Zaufanie do lekarza
- Przezwyciezenie przeszkod
- Szczegolne podejscie
- Humanitarnosc do ludzi
- Linie usposobienia
- Odczucie sumienia
- Kondolencja wywoluje zaufanie
- Negatywne cechy charakteru
- Usterka skromnosci
- Uczestnictwo w losie
- Kultura lekarza
Zaufanie do chorego
Czlowiek, ktory mysli
tylko o siebie i szuka we wszystkim
swojej korzysci, nie moze byc
szczesliwy Chcesz zyc dla
siebie, posilaj dla innych
Seneka
Powaga lekarza gra duza role w ustalaniu optymalnego psychologicznego kontaktu z chorym, a wiec, duzo w czym okresla skutecznosc leczenia. Na wszystkich etapach leczenia wyjatkowo wazne znaczenie ma dobry kontakt, ustalony miedzy chorym i lekarzem. Nieobecnosc takiego kontaktu moze byc jednej z glownych przyczyn niewiernej diagnostyki i bezskutecznego leczenia. Lekarzowi nalezy wierzyc niepodzielnie. Leczyc pacjenta, ze watpi, bardzo ciezko. W.W. Weresajew wskazywal, ze «lekarz moze posiadac swietnym распознавательным talentem, umiec lapac najcienkie detale swoich mianowan i wszystko to pozostanie bezplodnym, jesli on nie ma przydatnosci podporzadkowac sobie dusze chorego». Wiec, poza watpliwoscia, ze psychologiczna wspolna lekarza i pacjenta gra przewodnia role w trakcie leczenia.
W zwiazku z tym duze znaczenie nabywa koniecznosci wywalczyc zaufanie chorego. Przeslanki powstania dodatnich psychologicznych stosunkow miedzy lekarzem i pacjentem sa, poza watpliwoscia, kwalifikacja, doswiadczenie i sztuka lekarza. Jednak kwalifikacja sluzy tylko instrumentem, zazywanie ktorego z duzym albo mniejszym efektem zalezy od innych stron osoby lekarza. To wycieka z zaufania do lekarza. Przeciez «lekarz — ow jedyny czlowiek, ktoremu, nie peszac sie, smiemy mowic wszystko o siebie» (Mur).

