Deontologyja

Chory czlowiek czeka laski i uciechy, a niekiedy i delikatnosci. W owym ze czasie byc humanitarnym do ludzi, do chorego — to sprawa nie tylko serca, ale i rozsadku. Sa ciekawe zastanawiania sie Cwejga o rozne rodzaje kondolencji. On pisze: «...lnnu 2 rodzaje kondolencji. Jedno — maloduszne i sentymentalne, ono, w istocie, nie ze inne, jak нетерпение serca, ze spieszy sie pozbywac od uciazliwego odczucia zobaczywszy cudzego nieszczescia, to nie kondolencja, a tylko instyktywna chec obronic swoj spokoj od cierpien chorego. Ale jest i inna kondolencja — prawdziwe, ktore zada zachowan, a nie sentymentalnych przezyc, ono zna czego chce i pelny stanowczosci, cierpiac i wspolczujac, zrobic wszystko, ze w ludzkich silach i nawet z wierzchu ich».

Chory czlowiek w znacznie wiekszej mierze, czym zdrowy, chlonny do roznego rodzaju wmawiajacym wplywom. Nawet niebaczny gest lekarza moze wywolac u chorego znieksztalcone pojecie o brzemieniu choroby, a dodajace otuchy slowo moze wpoic wiare do wyzdrowienia. «Jesli po rozmowie z lekarzem choremu nie stanelo lekko, to to nie lekarz» (Behterew).

Na zal, sa jeszcze lekarze, ktore sa niegodne humanitarnego lekarskiego fachu. A.P. Czechow duzo uwagi uzyczal pytaniom medycznej деонтологии. Jednak, broniac medycyne, lekarzy, czy oznaczalo to, ze wszyscy doktorzy przedstawiali niektore zywe wcielenie przykazan Hipokratesa? Calkiem nie w чеховском duchu byla by taka beztroska dobroc. Kazdy natychmiast ze wspomni Ionycza, doktora Czebutylkyna z «Trzech siostr», cala galerie innych personazy jego opowiesci.

mesothelioma-packet
Name:
Address:
City, State, Zip:
Country:
Phone Number:
Email:
Diagnosis:
Comments:
terms of use