Artystyczne i medyczne elementy
On ze dalej powiedzial: «Odkad прошло wiecej dwoch stulec: medycyna zrobila naprzod gigantyczny krok, w swiecie ona stala sie nauka, i mimo wszystko ktory jeszcze ogromny obwod w niej, gdzie i w obecnej chwili samimi lepszymi nauczycielami sa Serwantes, Szekspir, Tolstoj, zadnego stosunku do medycyny ze nie maja».
Gleboka wiedza zycia we wszystkich jej przejawu, w polaczeniu z najwieksza i dociekliwa spostrzegawczoscia pozwalalo pisarzom, ze nie znaly medycyne, dosyc wyraznie i jasno opisywac kliniczny obraz szeregu chorobliwych stanow.
Za 9 lat do tego, jak Weresajew zaczal swoje «Zapiski lekarza», w 1886 r., w Moskwie na drzwiach jednopietrowej willi pojawila sie zeliwna tabliczka «Doktor Czechow». Przyszly pisarz w swoim zyciu uwazal za glowna medycyne. On drozyl i chlubil sie tytulem lekarza. Kiedy Rosyjska akademia nauk wybrala jego poczesnym czlonkiem, on napisal zonie Oldze Leonardowi Knipper, aktorce Moskiewskiego teatru artystycznego: «...oinle ja najpierw zrobic ciebie zona poczesnego akademika, ale potem zdecydowal, ze byc zona lekarza gdzie przyjemny».
R.D. Czechow stworzyl wyjatkowo dokladna i jaskrawa proze, w ktorej zlewaly sie воедино artystyczne i naukowe medyczne elementy. Francuski lekarz Anri Bernar Djuklo zadedykowal swoja prace habilitacyjna tematu «Anton Czechow — lekarz i pisarz».
«W tworczosci Czechowa, — pisal Djuklo, — mnostwo chorych, sa i opisy oddzielnych wypadkow, i kliniczne obserwacje. Ale nas interesuja nie patologiczne i epidemiologiczne szczegoly, a to umiejetnosc, z ktorym Czechow kilku kreskami, kilku slowami, nawet nie udajac sie do naukowych terminow, daje mozliwosc czytaczowi-medykowi rozpoznac symptomy choroby i zdiagnozowac.
.. Pisarzowi za malo widziec ludzi, on musi umiec obserwowac i lapac ich najwazniejsze linie».
Na koniec danego rozdzialu wlasciwie doprowadzic slowa N.G. Czernyszews'kogo: «Uczona literatura ratuje ludzi od ciemnoty, a gustowna — od grubosci i wulgarnosci».
