Przebudowa dobowego rezimu
Tak, najbardziej «slabym» czlowiek okazuje sie o godzinie 2.00—5.00, a potem wsrod 12.00—14.00 godzin, a najbardziej «silnym» — rano z 8.00 do 12.00 i we dnie z 14.00 do 17.00.
Dobowe rytmy mozna wykorzystywac dla oceny wysportowanej sportowcow. Niekiedy powstaje koniecznosc pilnej przebudowy dobowego rytmu odpowiednio do wymagan wspolzawodnictw. Taki wypadek, w szczegolnosci, stal sie w 19S2 r. przy przygotowaniu do igrzysk olimpijski w Helsinkach. Profesor Ozolin w ciagu pewnego okresu przebudowywal dobowy rytm u swojego ucznia Szczerbakowa, domagajac sie najwiekszej zdolnosci do pracy na zegar wspolzawodnictw. Eksperyment прошел bardzo pomyslnie. Szczerbakow wystapil lepiej za wszystkich lekkoatletow ze skladu druzyny reprezentacyjnej ZSRR.
Znany uczony Emme dosyc obrazowy scharaktaryzowal tresc biologicznych rytmow w ten sposob: «Plan fizjologicznych procesow w czasie pojawil sie dziwna symfonia, partytura ktorej jest zapisana w jadrowych nukleinowych kwasach. Jej wykonawcami sa bloki nukleotydow, a instrumentami sluza enzymy. W kazdej klatce brzmienie symfonii rytmow okreslaja w przyblizeniu 1000 roznych instrumentow. U wielokomorkowych organizmow rowniez symfonia brzmi w kazdej klatce, ale u zwierzat, ze osiagnely pewnej wysokosci organizacji, ona uzupelnia sie wieloglosowym chorem. Na tym poziomie wykonawcami sa klatki nerwowych centrow, a instrumentami — hormony. Glowny dyrygent orkiestr i choru — rytmy swiatla i ciemnoty, a ich asystenci — rozne inne zewnetrzne umowy. Sama przyroda pas podstawie przypadkowej dziedzicznej zmiennosci, walki o istnienie i przyrodniczego doboru stworzyla partyture, instrumenty i wykonawcow duzej symfonii zycia».
