- Sposob zycia
- Heliofizyka czynniki
- Pytania osobistej higieny
- Stosunki ludzi
- Podstawy rehabilitacji
- Odbudowa zdolnosci do pracy
- Historia rehabilitacji
- Zadania rehabilitacji
- Medyczna rehabilitacja
- Grupy zdrowia
- Mechanizmy dzialania
- wysilek Fizyczny
- Psychologiczna rehabilitacja
- Psychiczne zaklocenia
- Glowne psychologiczne czynniki
- Psychologiczne zdrowie
- Aspekt rehabilitacji
- Trudoterapija
- Czynny sposob zycia
- Inne aspekty rehabilitacji
- Socjalna rehabilitacja
- Fizyczne przygotowanie
- Szpitalna rehabilitacja
- Glowne zasady rehabilitacji
- Skutecznosc rehabilitacji
- Rehabilitacja inwalidow
- Profilaktyka chorob
- Umyslowe zacofanie
- Defekt sluchu
- Psychologiczna sytuacja
- Podstawy leczniczego odzywiania
- Medyczna etyka
- Kultura lekarza
Rehabilitacyjne oddzialy
Celem szpitalnej (stacjonarna) fazy rehabilitacji jest odbudowa fizycznego i psychologicznego stanu zdrowia na tyle, byle chory byl przygotowany do przeprowadzenia drugiej fazy rehabilitacji.
Po zakonczeniu szpitalnej fazy rehabilitacji chorego okazuje sie przygotowany do wykonania programu fazy rehabilitacji — fazy wyzdrowienia. Wykonanie tego programu optymalny spelniac w specjalistycznych rehabilitacyjnych oddzialach miejscowych sanatoriow, ze sa po swoich zadaniach i wyposazeniu zamiejskimi rehabilitacyjnymi centrami. Ta faza rehabilitacji jest, w istocie, granica miedzy okresem, kiedy czlowiek znajduje sie w statusie chorego i nawrotem jego w rodzine, do aktywnej dzialalnosci. Glowny cel drugiej fazy rehabilitacji — przygotowac chorego do aktywnego zycia — nawrotu w rodzine, do racjonalnej przebudowy zyciowego ustroju, zmiany niektorych przyzwyczajen, do systematycznego przeprowadzenia srodkow zapobiegawczych, wlaczajac wtorna profilaktyke. Zadania fizycznego, fizjologicznego i innych aspektow rehabilitacji decyduja sie w tej fazie pas nowym, w porownaniu z szpitalnym etapem, poziomie.
Po zakonczeniu fazy wyzdrowienia chorego przystepuje do trzeciej (ze podtrzymuje) fazy rehabilitacji, celem ktorej jest podtrzymanie osiagnietego poziomu fizycznej zdolnosci do pracy z niektorym jej zwiekszeniem u szeregu chorych, zakonczenie psychologicznej rehabilitacji juz w warunkach odbudowy jego socjalnego zycia i uprzedzenie postepu choroby. Rozwiazanie wszystkich zadan trzeciej fazy rehabilitacji byc moze tylko przy odpracowaniu organizacyjnej struktury to w warunkach rejonowej polikliniki.
W drugich i trzecich fazach rehabilitacji trzeba energicznie przeprowadzac przedsiewziecia wtornej profilaktyki, ktora wlacza walke z pierwotnymi czynnikami kreski, ze graja role do powstan danej choroby. Glowne zadanie wtornej profilaktyki — uprzedzenie postepu choroby, jego recydyw i rozwoju komplikacji. Czlonami wtornej profilaktyki sa: lecznicze wychowanie fizyczne, lecznicze odzywianie, przyrodolecznicze procedury, medykament leczenie i ad.
Jedyny system walki z chronicznymi chorobami powinien byc zbudowany za facetem kolejnosci i dziedzicznosci etapow: pierwotna profilaktyka — rozpoznanie chorob, leczenie ich — rehabilitacja — wtorna profilaktyka. Skutecznosc rehabilitacyjnych i profilaktycznych przedsiewziec jest uwarunkowana ciasnym kontaktem (dziedzicznoscia) lekarzy szpitala, rehabilitacyjnego centrum, polikliniki, sanatorium. Praktyka pokazala, ze wykorzystanie rehabilitacyjnych przedsiewziec najefektywny wowczas, kiedy oni przeprowadzaja sie w systemie poradnianej obserwacji.
Panstwowe struktury musza subsydiowac naukowe badania po stworzeniu nowych bardzo skutecznych rehabilitacyjnych programow, materialno-techniczna baze, ze zabezpiecza przeprowadzenie rehabilitacyjnych przedsiewziec, system obserwacji.

