Мастацкія і медыцынскія элементы
Ён жа далей сказаў: "З тых часоў мінула больш двух стагоддзяў: медыцына зрабіла наперад гіганцкі крок, у міры яна стала навукай, і ўсёткі якая яшчэ велічэзная вобласць у ёй, дзе і ў цяперашні час самымі лепшымі настаўнікамі з'яўляюцца Сервантес, Шэкспір, Талсты, ніякага стаўлення да медыцыны не мелыя".
Глыбокае веданне жыцця ва ўсіх яе праявы, у спалучэнні з найвялікшай і дапытлівай назіральнасцю дазваляла пісьменнікам, не якія ведалі медыцыну, даволі выразна і ясна апісваць клінічную карціну шэрагу хваравітых станаў.
За 9 гадоў да таго, як Вересаев пачаткаў свае "Цыдулкі лекара", у 1886 г., у Маскве на дзвярах двухпавярховага асабняка з'явілася чыгунная таблічка "Доктар Чэхаў". Будучы пісьменнік галоўным у сваім жыцці лічыў медыцыну. Ён шанаваў і ганарыўся званнем лекара. Калі Расійская акадэмія навук абрала яго ганаровым чальцом, ён напісаў жонцы Вользе Леонардовне Книппер, акторцы Маскоўскага мастацкага тэатра: "...жадаў я спачатку зрабіць цябе жонкаю ганаровага акадэміка, але потым вырашыў, што быць жонкаю лекара куды прыемней".
А.П. Чэхаў стварыў выключна дакладную і яркую прозу, у якой зліліся разам мастацкія і навуковыя медыцынскія элементы. Французскі лекар Анры Бернар Дюкло прысвяціў сваю доктарскую дысертацыю тэме "Антон Чэхаў - лекар і пісьменнік".
"У творчасці Чэхава, - пісаў Дюкло, - мноства хворых, ёсць і апісанні асобных выпадкаў, і клінічныя назіранні. Але нас цікавяць не паталагічныя і эпідэміялагічныя падрабязнасці, а то ўменне, з якім Чэхаў некалькімі рыскамі, некалькімі словамі, нават не звяртаючыся да навуковых тэрмінаў, дае магчымасць чытачу-медыку распазнаць сімптомы хваробы і паставіць дыягназ.
.. Пісьменніку нядосыць бачыць людзей, ён павінен умець назіраць і схопліваць іх найважныя рысы".
Напрыканцы дадзенага раздзела дарэчы прывесці словы Н.Г. Чарнышэўскага: "Навуковая літаратура ратуе людзей ад невуцтва, а хупавая - ад грубіянства і пошласці".
